Op mijn tiende kreeg ik het fototoestel van mijn ouders in handen. 
Een
Yashica Electro 35 GSN met lichtmeter en manuele scherpstelling, the hard way.
Smartphones of
Kidizooms bestonden nog niet...

Ik kreeg de smaak te pakken van leuke composities en interessant lichtspel.
Het liefst ging ik op zoek naar dat wat de anderen niet hadden gezien.

J'aime bien repérer le petit détail que personne ne verra jamais, verwoordt Amélie Poulain het mooi.
Een origineel straattafereel of een toerist die zich baas voelt in andermans land, ik probeerde het 
zo verrassend mogelijk in beeld te brengen.
Enkele camera’s later volgde ik, als volwassene met een diploma al op zak, 
de opleiding vakfotograaf en voltooide deze
cum laude.
Nog steeds fotografeer ik het liefst mensen in hun typische doen.
Zoals ze écht zijn en in het bijzijn van wat hen kostbaar is.
Heel graag portretteer ik op betekenisvolle locaties die diepgang brengen.
Maar ook in de studio, vergezeld met dat wat men het meest koestert, leef ik me graag uit. 

Karakterfotografie pur sang.
Ontdek hoe we samen eerlijke beelden kunnen maken.
Beelden waar je later naar terugkijkt met het glas in de hand.
Mooi bewaard in een album of prominent aan de muur.
Michaël Follens
Back to Top